آسمان هشتم

گیرم رقبا بر در تو صف زده باشند...

این بوسه ی ما را بده

.

.

یک دانه صفی نیست ...

به به! چه می‌آید به هم ترکیب ما،

آخر بر آن سنگ سفید مرمرت،

خالی سیاهم

یا امام رضا

آخر میان صحن شما داد می زنم !!!

گشتم ...

نبود بهتر از اینجا...

نگرد...

نیست ...

آنقــدر آمد گرفتـــار و جــوابش را گرفت

پاتوق موسی و عیسی شد دم باب الجواد ...

میلاد دردانه ات مبارک

آقا جان

برای ما بجز از این آستان پناهی نیست

از آسمان حرم تا بهشت راهی نیست ...

کاش من ...

" همه " بودم

تا با همه دهان ها...

صدایت می زدم...

دلم را به حرمت گره میزنم

مثل گره های یک قالی

یكی زیر ... یكی رو ...

آخه مادر بزرگم می گفت :

قـــــــالـــــی دســـتــبــاف مــــــرگ نـــــدارد ...

من باورم شده که فدای تو می شوم

باور مکن

که بگذرم از باورم رضا...